column

‘De Navigator en de Rode Muiltjes’

Ik ging naar Barcelona en ik nam mee… Mijn nieuwe rode sandalen en Jorick: mijn vriendje. Toevoeging bij het laatste punt, ik ben nog nooit eerder met een verkering op vakantie geweest. Eens moest de eerste keer zijn, en ik keek er erg naar uit! Romantisch met z’n tweeën op vakantie. Ravotten in de zee. Gooien we er ook nog even een stukje songtekst van Bill Withers tegenaan. ‘Just the two of us, we can make it if we try…. building castles in the sky, you and I’.

Bovendien, was ik heel hard aan deze vakantie toe. Na hard werken komt zonneschijn. Ook leek het mij heel erg leuk elf dagen de volle aandacht van Jorick te krijgen. Voordat we vertrokken, vroeg een van mijn vriendinnen of ik dacht dat het goed zou gaan. Wat goed zou gaan? Wat NIET goed zou gaan? Wij hebben geen ruzie, nooit. Altijd met elkaar eens, hij kent mij en ik ken hem. Wel moet ik toegeven dat we nog redelijk pril zijn. Nog geen jaar. Dus nadat die vriendin dat raam geopend had, dacht ik wel na over de eventuele onwaarschijnlijke mogelijkheden.

Dag 1 en 2. De vliegreis verliep erg soepel. We hadden drie stoelen met z’n tweeën en daarmee de ruimte. Een vriend van Jorick was samen met zijn liefde het weekend dat wij aankwamen ook nog in Barcelona. Zij hadden al een week Barcelona achter de rug en konden ons veel leuke plekjes vertellen. Bijvoorbeeld een Cava-bar. Voor 0,90 cent kon je een glas Cava kopen. Echt Spaans, met z’n allen in een overvolle bar staan, luid praten, lachen en Cava drinken. Heerlijk met olijven, chorizo en manchego ernaast. Ook werd er totaal niet moeilijk gedaan over afval op de grond gooien. ‘Heb ik dit broodje opgegeten en het servetje niet meer nodig? Ik gooi het op de grond! Olee!’ Mijn canvas bedrukte tas stond ook geruime tijd op de grond. Dat had ik beter niet kunnen doen, smerig! Maar na al die Cava maakte dat mij ook niet meer uit. Ik zeg altijd maar zo… Vanish Oxi Action.

Dag 3 en 4. Na al twee dagen op het strand te hebben gelegen, begon ik wat kleur te krijgen. Jorick heeft na een kwartiertje zon al mijn bruinheids-piek ooit bereikt. Dus na een aantal keer armen tegen elkaar houden en kijken wie er bruiner was geworden, had ik daar genoeg van. Op mijn eigen tempo word ik tenslotte goudbruin., houd ik mezelf voor. Als troost.

Wij vieren hadden al een aantal toeristische bezienswaardigheden samen bekeken. Het ultimatum was wel toen we erg ‘dubbel date-erig’ koppel naast koppel bij een lichtgevende fonteinshow oeeeh’s en aaah’s riepen. Als tegenreactie op alle romantische clichés die we inmiddels bezocht hadden, besloten we naar de ruigste club van heel Barcelona te gaan. Dit lag bij het vliegveld in de buurt, afgezonderd. Elk uur vertrok een speciale bus vanuit de binnenstad naar dit feestparadijs. In de bus maakten we vrienden met twee Spaanse amigos die erg te spreken waren over de club. Ze vergeleken het met Loveland in Nederland. Helaas was ik ook daar nog nooit geweest.

We belandden op een hele gave locatie. Er was een binnen- en buitenruimte. Buiten lag zand en stonden palmbomen. Binnen waren twee danszalen en een loungeruimte. De aankleding was super! Zelfs de meeste mensen hadden een feestje van zichzelf gemaakt. Veel waren besmeurd met glow in the dark verf en mardi grass kettingen om hun nek. Even later ontdekte ik ook nog eens de danseressen op blokken, in bikini. Mooie dames, prachtige strakke lichamen…. ‘He Jorick!! Hier ben ik!!’ Om zijn aandacht af te leiden van alle exotische sekssymbolen op verhoging in niet meer dan 15cm stof gehuld, ben ik maar heel overdreven gaan dansen. Misplaats? Ja, misschien. Maar goed, ‘k mot wat’. Wel was ik een van de weinige blondines. Van nature dan hè. Nu ik erover nadenk zien mannen dat verschil waarschijnlijk toch niet echt (zo snel). Toen beurde het mij in ieder geval op. Een paar minuten later kwam er zelfs confetti uit de lucht vallen en liepen er mannen op hoge stelten met YMCA-pakken aan door de zaal. Al met al een bizarre, maar hele leuke nacht. Heel veel indrukken en heel veel gedanst.

Dag 5 en 6. Na helemaal bij te zijn geslapen, besloten we de hele stad te verkennen. Ik had twee Barcelona reisgidsen meegenomen. Een kwam uit 2001 en de ander uit 2003. De bezienswaardigheden en routes waren nog hetzelfde. De toegangsprijzen helaas niet meer. Niet dat ik destijds die toegangsprijzen hoefde te betalen, ik was kind. Maar de wetenschap dat in tien jaar alles zeker verdrievoudigd is, gaf ons veel gespreksstof en aanleiding tot verontwaardigd zijn. Dat vinden wij Hollanders fijn, ergens gemeenschappelijk over kunnen zeuren. We zagen veel kunst, mooie architectuur, de kathedraal en aten heerlijk.

Mijn rode sandalen had ik een dag voordat we het vliegtuig in stapten gekocht. Ik vond ze heel mooi, met gevlochten rode bandjes en een lief gespje. Helaas niet met ondersteunende zijkanten of voetbed inbegrepen. Ook schuurde die leuke gevlochten bandjes best in mijn vlees. De zesde dag had ik grote blaren en al best diepe wonden. Maar als een echte Spartaanse monnik liep ik door en hield mijn lippen stijf op elkaar. Ik schaamde mijzelf om aan Jorick te laten weten wat ik mijzelf aandeed, Opus Dei-achtige taferelen. Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden. Toen we die zesde dag ’s avonds verdwaald waren en Jorick een suggestie voor de weg deed, schoot ik uit mijn slof. Beter gezegd, slipper. Een donderwolk aan onredelijke opmerkingen en verwijten kwam uit mijn mond. Jorick keek me verbluft aan en wist, nadat ik uitgeraasd was, nog steeds niet zo goed wat hij moest zeggen.

Dat leek Engel wel wat. Ik terug naar beneden en installeerde mezelf op de bank. Ik hoorde mijn naam weer. Terug naar boven.

‘Wat is er met jou aan de hand?’ vroeg hij. Ja wat was er eigenlijk met mij? Ik dacht even na en herbeleefde mijn gedachten stap voor stap tot dit moment. Ineens wist ik heel goed wat er aan de hand was. Pijn!!! Mijn mondhoeken krulden tegelijkertijd naar beneden (dat doet mijn mond als ik ga huilen. Net als bij een stripfiguur). Ik ging op de stoeprand zitten en maakte snikkend de gespjes van mijn rode muiltjes open. ‘Oei, dat ziet er niet goed uit’ zei Jorick met bezorgde stem. Ik keek hem zielig aan en maakte een instemmende hoofdbeweging. Na een paar kusjes en excuses van mijn kant, zwaaide Jorick mij op zijn rug en navigeerde zo op eigen houtje (zonder kaart) naar een metrostation. Daarvandaan waren we snel thuis. Mijn held.

Dag 7 en 8. Na alles ontsmet en bepleisterd te hebben, was ik klaar om weer heel veel te lopen. Dit deden we dan ook met groot plezier. Ook werden we bijna bij de ingang van het metrostelsel nog bestolen door een Roma zigeuner. Hiervoor waren we al gewaarschuwd. Maar die lui zijn snel!! Ongelooflijk, vliegensvlugge handjes en slimme trucs. Ik weet het, ze kunnen vaak niet anders dan stelen doordat ze geen papieren hebben en andere zielige verhalen. Maar god-oh-god wat heb ik een hekel aan die Roma zigeuners. Wat gebeurde er precies? We stonden bij de poortjes van de metro. Ik was er al doorheen, Jorick niet. Hij had moeite met het kaartje doorhalen. Terwijl hij van poortje wisselde, veranderde een kleine man achter hem mee van poortje. Net op tijd voelde Jorick dat zijn rugzak werd open geritst. Jorick ging rechtop staan (volle 1.97m), draaide zich om en maakte een dreigende stap in zijn richting. Ik stond aan de andere kant van de poortjes als een cheerleader van de duivel opgehitste bewegingen te maken, met mijn wijsvinger priemend in de richting van de kleine man. Met zijn handen opgeheven en terug blatend naar mij, liep hij snel weg. Gelukkig, niets was weg. Maar toch had de kleine zigeuner na het openritsen van de eerste rits ook al de rits naar een binnenvakje gevonden. Ik rilde. In dat veiligheidsvakje zat mijn telefoon.

Dag 9, 10 en 11. Nog drie dagen voordat we weer in Nederland waren. Wat wilden we nog zien? We hadden bijna alles gehad. Jorick had ’s ochtends al een beetje last van zijn darmflora, dus besloten we rustig aan te doen. In plaats van te voet, namen we een toeristische locomotief/tram naar het hooggelegen Tibidabo. Dit was een gerenoveerd pretpark op een van de hoogste punten van Barcelona. Geweldig uitzicht.

Vanaf het moment dat we het pretpark verlieten, ging het eigenlijk steeds slechter met Jorick zijn buik en begon die van mij ook te rommelen. Zo snel als we konden, gingen we terug naar huis. Daar zijn we de rest van de dagen ook niet meer uitgekomen. Voedselvergiftiging. Arme wij! Waarschijnlijk hadden we de dag ervoor iets verkeerds gegeten. Jorick dacht dat het door vijgen kwam (open vrucht) en ik dacht door kip. We lagen ziek, zwak en misselijk naast elkaar in bed. Omstebeurt naar het toilet rennen…. ‘Ga jij nu? Ik moet eigenlijk! Schiet je dan wel op?!’ Ja we hebben elkaar heel erg goed leren kennen in die laatste tweeënhalve dag. Over een taboe rondom ontlasting e.d. zijn we nu in ieder geval heen. ‘Elk nadeel heb zo z’n voordeel.’

Trouwens nog een bizar dingetje: drie dagen nadat wij in dat ouderwetse toeristische locomotief trammetje (naar Tibidabo) hadden gezeten, maakte deze een vrij heftige botsing met een bus. Hierbij overleed een vrouw en raakten een aantal mensen zwaargewond. Dat was wel even slikken tussen al het uitspugen door.

Bepakt en bezakt met de Spaanse variant van Norit, vlogen we terug naar Amsterdam. The Navigator en de Rode Muiltjes weer veilig op vertrouwde bodem.

Emily Reekers

Favoriet adres


HIPPE KIPPE, VELP

Fijn adres voor jezelf én je kinderen! Hippe Kippe heeft en winkel en een webshop vol merken merken als; Supertrash, Yarn Unit, Odd Molly, Imps&Elfs en Kids Case.

Meer adresjes...

agenda november

alle rommel- en vintagemarkten op
een rij

Tips zijn altijd welkom!
esther@jansenmagazine.nl


HIP EN HANDGEMAAKT MARKT GRONINGEN
Zondag 4 november
diezijn-leuk.nl


SUNDAY MARKET WESTERGASFABRIEK AMSTERDAM
Zondag 4 november
Herfstshopping, theater and good food
sundaymarket.nl


TWEEDEHANDS KLEDING BEURS ARNHEM
Zondag 4 november
De grootste beurs van Arnhem en omstreken!
sonsbeekkids.nl


HOLY STITCH! LEEUWARDEN
Zaterdag 10 en zondag 11 november
Fröbelen is niet stoffig… Juist niet!
holystitch.webklik.nl


LEEUWENHORST WINTERFAIR NOORDWIJKERHOUT
Zaterdag 17 en zondag 18 november
Brocante, serviezen, tafelkleden… Alles om in de sfeer van de winter te komen.
b-event.nl


FEELGOOD MARKET EINDHOVEN
Zondag 18 november
Bruisende markt vol design, fashion en vintage.
feelgoodmarket.nl


KERT-FAIR HAARZUILENS
21 t/m 25 november
Bruisende markt vol design, fashion en vintage.
countrychristmasfair.nl


VERZAMELAARS- JAARBEURS UTRECHT
Zaterdag 24 en zondag 25 november
Ruim 2000 kraampjes met alles wat er maar te verzamelen valt!
verzamelaarsjaarbeurs.nl


Laatste
berichten