column

Ons kent ons

Dit weekend stap ik uit mijn patroon. Ik zit in de trein en ga weg uit Amsterdam. Naar het oosten, een weekendje dr’uut zoals ze op plek van bestemming zeggen. De trein dendert langs groene weides met grazende koeien. En hoe langer ik in deze trein zit, hoe blauwer de hemel wordt. Het natte kitten gevoel dat ik vanochtend nog had verdampt snel.

Op het station van dit lieftallige plaatsje staat Coco, een van mijn jeugdvriendinnen, tegen de zon in te turen. Ik neem aan naar mij. Een golf van opwinding overvliegt me, het onbevangen soort dat je hebt als kind. Mijn pas versnelt zich en ik galoppeer op haar af. ‘Jaaaa daar ben je dan!’ de kirrende kreet uit Coco’s mond wordt gedempt als wij elkaar omhelzen. ‘Wat zie je er goed uit!’ en ‘Oh wat ben je lekker bruin! En wat een leuke broek, waar heb je die gekocht?’ en ‘Wij hebben zoveel bij te praten, ik vind het zo leuk dat ik hier ben.’

Gearmd als de olijke tweeling lopen we vanaf het station naar haar huis. Coco woont hier nu al 3 jaar en nooit ben ik langs geweest. Ik schaam me. Nu ikzelf een paar jaar in Amsterdam woon is het zeker te veel gevraagd om anderhalf uur in de trein te zitten voor een van mijn oudste vriendinnen? En om haar te helpen verhuizen toen ze mij dat vroeg? Vanaf nu neem ik me voor om meer energie te steken in mijn vriendschap met Coco. Zo’n vriendschap moet gekoesterd worden.

Aangekomen bij haar huis verbaas ik me over hoe leuk ik het er vind. Het is een onwijs schattig huisje in een pittoreske straat. Oude huizen met kozijnen uit films en prachtige voorgevels. Ook de mensen kijken vrolijk, en ergens op de achtergrond hoor ik zelfs.. een schaap blaten?

Na met thee uren te hebben bijgepraat, besluiten we maar eens de stad in te gaan. Coco heeft een inloopkast waar alle vrouwen, met een voorliefde voor mode, U tegen zeggen. Ze doet haar naam eer aan. We houden een mini modeshow in haar kamer met boa’s om onze halzen, extravagante rode lippen en torenhoge pumps. Alsof we in New York naar de hipste club gaan verlaten we haar huis. Tutti in fashion! Met het klakkende geluid van onze hakken lopen we naar een kleine Italiaan die hier vrij hoog aangeschreven staat. Onderweg kijkt iedereen ons na. Eerst vind ik het wel leuk, nog nooit ben ik zoveel bekeken. Maar na drie straten lopen, begin ik me toch een beetje ongemakkelijk te voelen. Zie ons hier nou als diva’s in een (laten we eerlijk zijn) gehucht. Is dat niet een beetje ongepast?

Ook worden we om de paar meter aangehouden door kennissen en bekenden van Coco. Het lijkt wel of ze hier iedereen kent. In drie jaar tijd! Ons kent ons, maar ik krijg geen hand van ook maar iemand. Sta hier naast haar een beetje interessant te wezen met mijn floppy hat en leren broek met studs. Ik word een tikkeltje ongeduldig en onrustig.

Coco en ik gaan naar binnen. Een kleine dikke man met een snor komt op ons, nee, op Coco, af. ‘Mamita, bella ragazza benvenuto, spaghetti, pizza?’

Antonio of Pablo, ik ben niet zo goed met namen, leidt ons naar een tafel voor twee vlakbij de bar. We krijgen wijn van het huis. Misschien heeft het toch voordelen, iedereen kennen. En het is inderdaad heerlijk eten. De Italiaanse keuken is mijn favoriet, simpel met smaak. En als je je aan de kleuren van de Italiaanse vlag houdt, zit je altijd goed. ‘Si sempre!’

Op de helft van haar pizza en mijn tagliatelle, staat Coco op en loopt naar een tafeltje bij het raam. Hartelijk begroet ze twee mannen aan het tafeltje en blijft even kletsen. Het duurt best lang, ik eet maar door. Dan schuift Coco zelfs een stoel aan bij de mannen en gaat zitten! Inmiddels heb ik mijn bord leeg en vraag Pablo Antonio om een espresso. Als hij mijn bord heeft weggehaald en inruilt voor een heerlijk geurend klein kopje koffie, komt Coco terug naar ons tafeltje. Ik geef haar een licht verontwaardigde blik. Maar Coco negeert dat en gaat niet tegenover mij zitten. Ze pakt haar wijnglas en gaat terug naar de mannen! Wat? Nu ben ik niet lichtelijk verontwaardigd maar flink! Zonder te genieten sla ik mijn espresso achterover en loop naar Coco en haar grote vrienden. Als ik bij ze sta, komen de woorden in mijn hoofd zorgvuldig gekozen, niet zo fraai mijn mond uit rollen. Misschien door de wijn? ‘Uh ja, ik zit daar maar een beetje, en jij hier. Dus eh..’ Ik staar schaapachtig naar de drie gezichten die mij aankijken. Een van de twee mannen is wel aantrekkelijk. De ander totaal niet. Coco staat op en gaat tegenover me staan. ‘Ach sorry lieverd, ik ging zo op in het interessante gesprek met Derek (de knappe) en eh.. Evert, dat ik jou even vergat. Is toch niet erg lieffie?’ Ja nee, inderdaad, zo erg was het nou ook allemaal niet. Ik geef een gemoedelijke hoofdknik. ‘Eigenlijk vroeg Derek net of wij mee gaan naar Café Sian. Zit hier vlakbij, vanavond is er een feest.’ Tuurlijk, zin om te dansen heb ik altijd wel. Misschien wordt het toch nog een geweldige nacht! Wie weet?

Coco loopt gearmd met Derek voorop. Ik loop een beetje onwennig achter haar aan, naast die Evert. ‘Ben je een beetje verlegen?’ vraagt hij aan mij. Wat moet ik dáár nou weer op antwoorden? Verlegen? Nee! Ik wil gewoon niet met je praten. Je bent niet knap, en ook niet bijster gezellig. En daar, een paar meter voor ons, loopt mijn vriendin waar ik een weekend quality time mee zou hebben! Ik zucht diep.

De muziek staat op maximum volume. Ik krijg een biertje in mijn hand gedrukt en Coco staat nu al los te gaan op de dansvloer. Ik herken het type vrouw en de bijbehorende aanpak, de gekke sexy jonge vrouw ‘helemaal los’. Is zij inmiddels echt zo? Ik kan me eigenlijk niet zo goed herinneren hoe ze vroeger was met uitgaan.. Ik ga ook maar een beetje dansen, en die Evert ook. Hij gaat als een malloot tegenover mij tekeer. Come on! Je bent niet knap, niet gezellig èn kan niet dansen? Ik kijk naar links en daar staat Coco overdreven te tongen met Derek. Echt? Nu al? In mijn hoofd formuleren zich een aantal zinnen die ik erg graag zou willen uitschreeuwen. Dan komt Evert op mij afgelopen met zijn blik op hengstig en probeert (nondeju!!) zijn been tussen mijn been te wrikken! Ben je helemaal!? Ik heb van het fenomeen grinding gehoord, maar wil dit zeker niet met jou in praktijk brengen! Met een gezicht alsof ik moet kotsen, wacht volgens mij moet ik ook echt kotsen. Ik voel me ineens heel slecht. Ik ren de trap af naar de toiletten en met de deur nog open, spuug ik toch nog precies in de pot. Terug boven loop ik naar Coco, haal de zuignap a.k.a. Derek van haar gezicht en zeg dat ik mij niet lekker voel. Ik wil graag naar huis. Ik hoor mezelf en weet dat ik iemand anders in zo’n geval een zeikerd zou vinden. ‘De wijn is denk ik niet goed gevallen’ mompel ik nog. Met een geërgerd gezicht loopt Coco met mij mee naar haar huis. De hele weg is ze stil. Een koude koele stilte. Als we voor haar huisje staan, doet ze de deur voor mij open en zegt dat ze zelf nog wel even terug gaat naar Café Sian. Ze heeft nog geen zin om te slapen, en ik red mijzelf wel toch?

De volgende ochtend word ik wakker. De lucht is blauw en de zon schijnt. Ik loop zachtjes naar de kamer van Coco. Haar deur staat op een kier. Door de kier kijk ik in het slapende gezicht van Derek. Aha, ik had ook niet anders verwacht. Geluidloos loop ik weg en begin mijn spullen te verzamelen. Dan schrijf ik een briefje; Onwijs leuk weekend gehad! Maar ik moet spoed terug naar Amsterdam. Voor werk. We houden contact xxx

Ik loop langs de pittoreske straatjes en de schattige huisjes. Zo snel als ik kan naar het station. Misschien zijn Coco en ik in de afgelopen jaren uit elkaar gegroeid. Hele goede mogelijkheid. In de trein doezel ik een beetje en luister naar liedjes op mijn telefoon. Anderhalf uur later klinkt ‘Het volgende station is Amsterdam Centraal’ door de speakers.

De harde wind, de drukte van vele onbekende mensen. Niemand die me lastigvalt, aankijkt of opmerkt. En met die wind voel ik langzaam een last van mijn schouders afwaaien. Het lijkt wel alsof ik voor het eerst in uren vrij kan ademen. Heerlijk opgelucht, ik ben weer thuis.

Emily Reekers

Favoriet adres


HIPPE KIPPE, VELP

Fijn adres voor jezelf én je kinderen! Hippe Kippe heeft en winkel en een webshop vol merken merken als; Supertrash, Yarn Unit, Odd Molly, Imps&Elfs en Kids Case.

Meer adresjes...

agenda november

alle rommel- en vintagemarkten op
een rij

Tips zijn altijd welkom!
esther@jansenmagazine.nl


HIP EN HANDGEMAAKT MARKT GRONINGEN
Zondag 4 november
diezijn-leuk.nl


SUNDAY MARKET WESTERGASFABRIEK AMSTERDAM
Zondag 4 november
Herfstshopping, theater and good food
sundaymarket.nl


TWEEDEHANDS KLEDING BEURS ARNHEM
Zondag 4 november
De grootste beurs van Arnhem en omstreken!
sonsbeekkids.nl


HOLY STITCH! LEEUWARDEN
Zaterdag 10 en zondag 11 november
Fröbelen is niet stoffig… Juist niet!
holystitch.webklik.nl


LEEUWENHORST WINTERFAIR NOORDWIJKERHOUT
Zaterdag 17 en zondag 18 november
Brocante, serviezen, tafelkleden… Alles om in de sfeer van de winter te komen.
b-event.nl


FEELGOOD MARKET EINDHOVEN
Zondag 18 november
Bruisende markt vol design, fashion en vintage.
feelgoodmarket.nl


KERT-FAIR HAARZUILENS
21 t/m 25 november
Bruisende markt vol design, fashion en vintage.
countrychristmasfair.nl


VERZAMELAARS- JAARBEURS UTRECHT
Zaterdag 24 en zondag 25 november
Ruim 2000 kraampjes met alles wat er maar te verzamelen valt!
verzamelaarsjaarbeurs.nl


Laatste
berichten